ارتباط خدا و انسان در بهارستان جامی
The Relationship Between God and Man in Jāmī’s Bahārestān
اطلاعات این مقاله توسط دبیرخانه ثبت شده است و نویسندگان میتوانند اصلاحات احتمالی را به دبیرخانه اعلام کنند.
این مقاله بهصورت کامل در مجموعه مقالات کنفرانس پذیرفته و منتشر شده است. در این صفحه فقط چکیده و اطلاعات کتابشناختی آن ارائه میشود.
چکیده فارسی
این پژوهش به تحلیل ماهیت ارتباط خدا با انسان در منظومه فکری عبدالرحمن جامی با تمرکز براثر «بهارستان» میپردازد. با روش تحلیل محتوای کیفی و رویکرد تفسیر عرفانی، پژوهش حاضر الگوی ارتباطی جامی را در سه سطح وجود شناختی، معرفتشناختی و عاشقانه بررسی نموده است.یافتهها نشان میدهد جامی با تلفیق حکمت نظری و سیرت عملی، شبکهای پیچیده از روابط الهی-انسانی را ترسیم میکند که همزمان جنبههای وجودی، معرفتی و عاطفی ارتباط را پوشش میدهد. این پژوهش بر ظرفیت نظام فکری جامی در ارائه الگویی جامع از ارتباط انسان با خدا تأکید دارد.
English Abstract
This study analyzes the nature of the relationship between God and man in the intellectual system of ʿAbd al-Rahmān Jāmī, with a focus on his work Bahārestān. Employing qualitative content analysis and a mystical-hermeneutic approach, the research examines Jāmī’s communicative model on three levels: ontological, epistemological, and affective (love-based).Findings reveal that Jāmī, by integrating theoretical wisdom with practical spirituality, outlines a complex network of divine-human relations that simultaneously encompasses existential, cognitive, and emotional dimensions. The study highlights the capacity of Jāmī’s intellectual framework to present a comprehensive model of the human relationship with God.
کلیدواژهها: الهیات ارتباطی، انسانشناسی عرفانی، ساحتهای ربوبی، هرمنوتیک روابط الهی-انسانی، نظام جامعی
Keywords: Communicative Theology, Mystical Anthropology, Divine Dimensions, Hermeneutics of Divine-Human Relations, Jāmī’s System
استناد به این مقاله
رفرنس به مقاله کامل منتشرشده در مجموعه مقالات کنفرانس اشاره دارد، نه فقط چکیده نمایشدادهشده در این صفحه.