شاهنامه و تاریخگرایی نوین؛ خوانشی نو از داستان رستم و اسفندیار
اطلاعات این مقاله توسط دبیرخانه ثبت شده است و نویسندگان میتوانند اصلاحات احتمالی را به دبیرخانه اعلام کنند.
این مقاله بهصورت کامل در مجموعه مقالات کنفرانس پذیرفته و منتشر شده است. در این صفحه فقط چکیده و اطلاعات کتابشناختی آن ارائه میشود.
چکیده فارسی
تاریخگرایی نوین نظریهای است که در اویل دهة هشتاد توسط استیون گرینبلَت پایهگذاری شد. وارونة تاریخگرایی سنتی که از تأثیر یکسویة تاریخ بر ادبیات سخن میگوید، تاریخگرایی نوین به تأثیر متقابل ادبیات و تاریخ بر یکدیگر باور دارد. در این پژوهش با تکیه بر مطالعات کتابخانهای و اسنادی و با رویکردی تحلیلی-توصیفی کوشیدهایم داستان رستم و اسفندیار را بر پایة تاریخگرایی نوین بررسی، گفتمانهای آن را شناسایی و سرانجام دریافت معناییِ تازهای از آن ارائه کنیم. بر پایة نتایج به دست آمده میتوان گفت دو گفتمان در این داستان بازنمایی شده است که در کشمکش با یکدیگر داستان را پیش میبرند. این گفتمانها عبارتاند از: گفتمان شهریاری و پهلوانی. گفتمان شهریاری سلطهگر و گفتمان پهلوانی سلطه ستیز است. پیوند این دو گفتمان با تاریخ، کشاکش آنها و نیز تناظرشان با یکدیگر، از مسائلی است که بدان پرداخته شده و کوشش شده است تا از راه واکاوی روابط گفتمانها با هم و روشن کردن بخشهای تاریک داستان خوانش تازهای از آن به دست داده شود.
کلیدواژهها: نقدادبی، تاریخگرایی نوین، گفتمان، شاهنامة فردوسی، رستم و اسفندیار
استناد به این مقاله
رفرنس به مقاله کامل منتشرشده در مجموعه مقالات کنفرانس اشاره دارد، نه فقط چکیده نمایشدادهشده در این صفحه.