احساس و عاطفه در شعر نو معاصر: تحلیل و بررسی
اطلاعات این مقاله توسط دبیرخانه ثبت شده است و نویسندگان میتوانند اصلاحات احتمالی را به دبیرخانه اعلام کنند.
این مقاله بهصورت کامل در مجموعه مقالات کنفرانس پذیرفته و منتشر شده است. در این صفحه فقط چکیده و اطلاعات کتابشناختی آن ارائه میشود.
چکیده فارسی
شعر، بهعنوان یکی از قدیمیترین و غنیترین شیوههای بیان انسانی، همواره محملی برای ابراز احساسات و عواطف بوده است. شاعران با بهرهگیری از زبان و تصاویر شعری، نهتنها حقیقتهای هستی را جستجو کردهاند، بلکه تجربههای درونی خود را از عالم احساسات، اندیشهها، و عواطف بهطرز خاصی به مخاطب منتقل کردهاند. در طول تاریخ، شعر بهویژه در دورههای مختلف، وسیلهای برای بیان روابط پیچیده انسان با خود، دیگران و دنیای بیرون بوده است. در شعر نو معاصر ایران، این احساسات و عواطف بهویژه در قالبهای جدیدتر و نوآورانهتر در تقابل با شعر کلاسیک قرار گرفته و جنبههای تازهای از انسان و جهان را به نمایش گذاشتهاند. شعر نو معاصر که به نام شعر آزاد هم شناخته میشود) در قرن بیستم، با توجه به تغییرات اجتماعی، سیاسی و فرهنگی ایران، دگرگونیهایی عمیق را تجربه کرده است. این نوع شعر در واکنش به محدودیتهای شعر کلاسیک و وزنهای اجباری آن، بهوجود آمد. در شعر کلاسیک، شکل و قالب از اهمیت ویژهای برخوردار بود و شاعران برای بیان احساسات خود مجبور به رعایت قوانین خاصی چون قافیه و وزن بودند. در مقابل، شعر نو معاصر با کنار گذاشتن این محدودیتها، بهشکلی آزاد و بیقید و شرطی بهوجود آمد که میتوانست احساسات و عواطف شاعر را بدون هیچگونه قید و بند فنی به تصویر بکشد. این تغییرات سبب شد تا شاعران نوگرا بتوانند با استفاده از فرمهای جدید، احساسات و عواطف خود را بهصورت صادقانهتر و بیواسطهتر بیان کنند. در این مقاله، به بررسی احساس و عاطفه در شعر نو معاصر پرداخته میشود. از جمله مواردی که در این تحقیق مورد توجه قرار گرفته، بررسی چگونگی استفاده شاعران معاصر از زبان و تصاویر شعری برای انتقال احساسات عمیق انسانی است. همچنین، نقش این احساسات و عواطف در تأثیرگذاری این نوع شعر بر مخاطب، و تأثیر شعر نو بر بازتعریف مفاهیم کلاسیک احساسات و عواطف در شعر مورد تجزیه و تحلیل قرار میگیرد. این تحقیق بر آن است تا نشان دهد که چگونه شاعران معاصر از احساسات فردی و جمعی خود بهره بردهاند تا همزمان با بازتاب جامعهشناسی و روانشناسی عصر خود، مفاهیم عاطفی و احساسی را بهگونهای جدیدتر و متفاوتتر از شعر کلاسیک بهتصویر بکشند. در این پژوهش، تلاش میشود تا به ارتباطات معنایی و فنی میان شعر نو معاصر و مفاهیم احساسی پرداخته شود و این که چگونه این نوع شعر میتواند موجب تغییر و تحول در درک و بیان احساسات انسانی در جوامع معاصر شود.
کلیدواژهها: شعر نو معاصر، احساسات، عواطف، نیما یوشیج، فروغ فرخزاد، احمد شاملو، شعر آزاد
استناد به این مقاله
رفرنس به مقاله کامل منتشرشده در مجموعه مقالات کنفرانس اشاره دارد، نه فقط چکیده نمایشدادهشده در این صفحه.