جستاری در فَرَسنامهها و نقش اسب در سیر و سلوک با انسان و بازتاب آن در ادبیات فارسی
اطلاعات این مقاله توسط دبیرخانه ثبت شده است و نویسندگان میتوانند اصلاحات احتمالی را به دبیرخانه اعلام کنند.
این مقاله بهصورت کامل در مجموعه مقالات کنفرانس پذیرفته و منتشر شده است. در این صفحه فقط چکیده و اطلاعات کتابشناختی آن ارائه میشود.
چکیده فارسی
اسب که قُدما جوهر آن را با آدمی یکی دانستهاند از دیرباز حضوری موثّر و نقشی برجسته در زیست و زاد آدمی داشتهاست. در میان موضوعات و مضامین متکثّر ادبیات فارسی و متون کُهن، تعدّد فَرَسنامههای موجود و شناختهشده که سابقۀ آن به سدۀ پنجم میرسد بیانگر اهمیت موضوع و توجه آدمها به اسب بودهاست. وابستگی متقابل اسب و انسان امری است قدیم و از همین روی، انتخاب، تیمارداری و نگهداری اسب برای انسان همواره از اهمیت بسزایی برخوردار بودهاست. در منابع قدیم تأکید بر رویّۀ زندگی و سلوک انسان با اسب مکرر آمده است. فَرسنامهها و تألیف متون با موضوع اسب گواهی میدهند که در گذشته زیست انسان تا چه میزان به اسب و برخی از حیوانات خانگی وابسته بوده و اعتبار اسب در بین دیگر حیوانات اهلیشده، گاهی از اعتبار حیوانات خانگی و میزان وابستگی انسان به همنوعانش نیز بیشتر بوده است. این جُستار میکوشد تا ضمن مروری بر چیستیِ فَرَسنامهها، دلایل و میزان وابستگی آدمی به اسب را به قدر وسع و با تکیه بر منابع پیشین و با رویکردی تحلیلی بازنماید.
کلیدواژهها: اسب، انسان، ادبیات، فَرَسنامه
استناد به این مقاله
رفرنس به مقاله کامل منتشرشده در مجموعه مقالات کنفرانس اشاره دارد، نه فقط چکیده نمایشدادهشده در این صفحه.