جایگاه مادر در اشعار شهریار: بررسی ابعاد عاطفی، تربیتی و معنوی
اطلاعات این مقاله توسط دبیرخانه ثبت شده است و نویسندگان میتوانند اصلاحات احتمالی را به دبیرخانه اعلام کنند.
این مقاله بهصورت کامل در مجموعه مقالات کنفرانس پذیرفته و منتشر شده است. در این صفحه فقط چکیده و اطلاعات کتابشناختی آن ارائه میشود.
چکیده فارسی
این پژوهش به بررسی جایگاه مادر در اشعار محمدحسین بهجت تبریزی (شهریار) میپردازد. هدف مطالعه، تحلیل نقش چندبعدی مادر در اشعار شهریار از منظر عاطفی، تربیتی، معنوی و اجتماعی است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده و با استفاده از نمونهگیری هدفمند، اشعار مادرانه شهریار، از جمله «ای وای مادرم»، «جان مادر»، «داغ فرزند» و بخشهایی از «حیدربابایه سلام» انتخاب و کدگذاری تماتیک شد. یافتهها نشان میدهد که شهریار مادر را نه تنها به عنوان یک شخصیت خانوادگی، بلکه به عنوان نمادی از عشق بیقید، ایثار، تربیت اخلاقی و معنوی و پناهگاه روانی فرزند تصویر میکند. او حضور مادر را فراتر از زندگی شخصی و خانوادگی میبیند و آن را به عنوان عنصری مؤثر در شکلدهی به شخصیت و ارزشهای فرهنگی و اجتماعی فرزند بازنمایی میکند. اشعار شهریار، حضور مداوم و چندبعدی مادر را حتی پس از مرگ وی نشان میدهند و از این منظر، جایگاه مادر در آثار او نه تنها ستایشی عاطفی بلکه مفهومی فرهنگی، اجتماعی و معنوی است. این پژوهش تأکید دارد که تحلیل ساختاری و محتوایی اشعار شهریار، تصویری جامع و ماندگار از مقام مادر در ادبیات معاصر فارسی ارائه میدهد. واژههاي كليدي: شهریار، شعر معاصر فارسی، مادر در شعر فارسی، مضامین عاطفی، تربیت و معنویت
استناد به این مقاله
رفرنس به مقاله کامل منتشرشده در مجموعه مقالات کنفرانس اشاره دارد، نه فقط چکیده نمایشدادهشده در این صفحه.