بررسی تطبیقی تکنیکهای رنگگذاری و تذهیب در نگارگری تیموری و مکاتب لاهور و آگره در هند
اطلاعات این مقاله توسط دبیرخانه ثبت شده است و نویسندگان میتوانند اصلاحات احتمالی را به دبیرخانه اعلام کنند.
این مقاله بهصورت کامل در مجموعه مقالات کنفرانس پذیرفته و منتشر شده است. در این صفحه فقط چکیده و اطلاعات کتابشناختی آن ارائه میشود.
چکیده فارسی
این پژوهش به بررسی تطبیقی تکنیکهای رنگگذاری و تذهیب در نگارگری تیموری و مکاتب لاهور و آگره در هند میپردازد. در دوره تیموری (قرن ۹ هـ.ق)، هنر نگارگری به اوج خود رسید و انتقال هنرمندان ایرانی به هند موجب شکلگیری مکاتب هنری جدید در لاهور و آگره شد. این تحقیق به تحلیل تفاوتها و تحولات تکنیکی در رنگگذاری و تذهیب این سه مکتب، در پیوند با تحولات فرهنگی و تاریخی آنها، میپردازد.این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانهای، اسناد تصویری و تحلیل نمونهکاوانه آثار شاخص انجام شده است. دادههای مورد نظر از طریق مقایسه مستقیم آثار هنری از سه مکتب تیموری، لاهور و آگره جمعآوری و تحلیل شدند. همچنین، تغییرات در مواد و تکنیکهای اجرایی در هر مکتب مورد بررسی قرار گرفت.در مکتب تیموری، تکنیک رنگگذاری به شیوهای دقیق و منظم با استفاده از پیگمنتهای معدنی و گیاهی انجام میشد. رنگها بیشتر معنای نمادین داشتند و تذهیب نقش ساختاری و معنوی در نظم بصری اثر ایفا میکرد. در مکتب لاهور، رنگها به سمت پالتهای گرمتر و زندهتر گرایش یافتند و تذهیب بیشتر به جنبههای تزئینی تبدیل شد. در آگره، تأثیرات هنر اروپایی باعث شد که تکنیکهای سایهروشن و حجمسازی برای بازنمایی واقعیت به کار گرفته شود.این مطالعه نشان داد که تغییرات تکنیکی در رنگگذاری و تذهیب نه تنها به تحولات فنی وابسته بوده، بلکه تحت تأثیر فرآیندهای فرهنگی و اجتماعی نیز قرار داشته است. تحولات از مکتب تیموری به لاهور و آگره نشاندهنده یک فرآیند میانفرهنگی و بازآفرینی هنری است که در آن سنتهای ایرانی به شکل نوینی در هند به کار گرفته شدند.
کلیدواژهها: نگارگری تیموری، مکتب لاهور، مکتب آگره، تذهیب، هنر اسلامی
استناد به این مقاله
رفرنس به مقاله کامل منتشرشده در مجموعه مقالات کنفرانس اشاره دارد، نه فقط چکیده نمایشدادهشده در این صفحه.