اثربخشی استفاده از روش تدریس مشارکتی بر بهبود یادگیری درس ادبیات فارسی
اطلاعات این مقاله توسط دبیرخانه ثبت شده است و نویسندگان میتوانند اصلاحات احتمالی را به دبیرخانه اعلام کنند.
این مقاله بهصورت کامل در مجموعه مقالات کنفرانس پذیرفته و منتشر شده است. در این صفحه فقط چکیده و اطلاعات کتابشناختی آن ارائه میشود.
چکیده فارسی
در سالهای اخیر، با توجه به محدودیتهای روشهای سنتی تدریس و کاهش انگیزۀ یادگیری در میان دانشآموزان، توجه به رویکردهای نوین آموزشی از جمله روش تدریس مشارکتی افزایش یافته است. این روش با تأکید بر تعامل اجتماعی، یادگیری گروهی و مشارکت فعال دانشآموزان، تلاش میکند فرآیند یادگیری را از حالت معلممحور به یادگیرندهمحور تغییر دهد و زمینۀ درک عمیقتر مفاهیم درسی را فراهم سازد. یافتههای حاصل از مرور منابع نشان میدهد که روش تدریس مشارکتی در درس ادبیات فارسی، میتواند تأثیرات قابل توجهی بر ابعاد مختلف یادگیری داشته باشد. از جمله مهمترین این تأثیرات، میتوان به افزایش میزان مشارکت دانشآموزان در فرآیند یادگیری، بهبود درک مفهومی متون ادبی، ارتقای توانایی تحلیل و تفسیر آثار ادبی و افزایش انگیزۀ یادگیری اشاره کرد. از آنجا که ادبیات فارسی دارای ماهیتی چندلایه، تفسیری و مبتنی بر فهم عمیق معناست، استفاده از این روشها میتواند به شکل مؤثری به درک بهتر مفاهیم ادبی کمک کند. هدف از این مقاله، بررسی و تحلیل اثربخشی روش تدریس مشارکتی بر بهبود یادگیری درس ادبیات فارسی در نظام آموزشی مدارس است. این پژوهش به صورت مروری و با تکیه بر مطالعات نظری و یافتههای پژوهشهای پیشین انجام شده است. نتایج بررسیها نشان میدهد که روش تدریس مشارکتی نقش مهمی در تقویت مهارتهای شناختی، بهویژه تفکر انتقادی دارد. در این روش، دانشآموزان از طریق بحث، تبادل نظر و همکاری گروهی، توانایی تحلیل دیدگاههای مختلف را کسب میکنند و مهارت استدلال و قضاوت علمی در آنان تقویت میشود. در مجموع، نتایج این مقاله نشان میدهد که روش تدریس مشارکتی به عنوان یکی از رویکردهای فعال و نوین آموزشی، میتواند به طور مؤثری کیفیت یادگیری درس ادبیات فارسی را ارتقا دهد. واژههاي كليدي: آموزش، ادبیات فارسی، تدریس مشارکتی، روشهای نوین تدریس، یادگیری ادبیات فارسی.
استناد به این مقاله
رفرنس به مقاله کامل منتشرشده در مجموعه مقالات کنفرانس اشاره دارد، نه فقط چکیده نمایشدادهشده در این صفحه.