تبیین نقش یعقوب لیث در زنده کردن هویّت ایرانی با پاسداشت زبان پارسی
اطلاعات این مقاله توسط دبیرخانه ثبت شده است و نویسندگان میتوانند اصلاحات احتمالی را به دبیرخانه اعلام کنند.
این مقاله بهصورت کامل در مجموعه مقالات کنفرانس پذیرفته و منتشر شده است. در این صفحه فقط چکیده و اطلاعات کتابشناختی آن ارائه میشود.
چکیده فارسی
اگر زبان ملی از ملتی گرفته شود، هویّتی باقی نمیماند. زبان پارسی رکن اصلی هویّت ایرانی است و علاوه بر اینکه به عنوان یک عنصر وحدتبخش، تیرههای ایرانی را حول یک محور جمع میکند، با غنا و عمقی که دارد، انتقالدهنده فرهنگ و تمدن ایرانی است و اندیشه ایرانی در بستر و ظرف زبان پارسی، استمرار و انتقال پیدا کرده است. در این مقاله، نگارنده به تبیین نقش یعقوب لیث در زنده کردن هویّت ایرانی با پاسداشت زبان پارسی توسط او میپردازد. بنابراین، تحقیق حاضر، از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، کیفی است. بر اساس یافتههای تحقیق، پس از حمله اعراب مسلمان به ایران، خطر بسیار بزرگی وجود داشت که زبان پارسی از بین برود. با وجود آنکه تا دو قرن پس از ورود اسلام به ایران و استیلای زبان عربی، مردم همچنان در خانهها و شهرها به زبان پارسی سخن میگفتند، نباید نقش برخی فرمانروایان میهن پرست همچون یعقوب لیث را در حفظ هویّت ایرانی از طریق حفظ و اعتلای زبان پارسی نادیده گرفت. نخستین فرمانروای ایرانی که بعد از ورود اسلام به ایران دستور حفظ و استفاده از زبان پارسی را داد و مردم را به پایداری از زبان پارسی تشویق نمود، یعقوب لیث صفاری است. بدون این تشویق و حمایت، مردم ایران کم کم زبان و فرهنگ و در نهایت هویّت خود را از دست میدادند. واژههاي كليدي: زبان پارسی، هویّت، یعقوب لیث، صفاریان.
استناد به این مقاله
رفرنس به مقاله کامل منتشرشده در مجموعه مقالات کنفرانس اشاره دارد، نه فقط چکیده نمایشدادهشده در این صفحه.