معضلات آموزش زبان فارسی به کودکان دوزبانه
اطلاعات این مقاله توسط دبیرخانه ثبت شده است و نویسندگان میتوانند اصلاحات احتمالی را به دبیرخانه اعلام کنند.
این مقاله بهصورت کامل در مجموعه مقالات کنفرانس پذیرفته و منتشر شده است. در این صفحه فقط چکیده و اطلاعات کتابشناختی آن ارائه میشود.
چکیده فارسی
در سالهای اخیر، به دلیل افزایش مهاجرت، جابهجاییهای درونکشوری و گسترش جوامع چندفرهنگی، تعداد کودکان چندزبانه رو به افزایش است. واژههای «دوزبانه» و «چندزبانه» به افرادی اطلاق میشود که بیش از یک زبان را در ارتباطات روزمره خود به کار میبرند. دوزبانگی پدیدهای چندبعدی است که عوامل اجتماعی، قومی و فردی در شکلگیری آن نقش دارند. پژوهشها نشان میدهد دوزبانگی علاوه بر پیامدهای مثبت شناختی، موجب بهبود پیشرفت تحصیلی کودکان نیز میشود. با این حال، این وضعیت در کنار فرصتهای شناختی و اجتماعی، چالشهایی را در آموزش زبان فارسی برای این کودکان ایجاد میکند. ارتباط میان دوزبانگی و فرایند یاددهی–یادگیری فارسی از مهمترین مسائلی است که سیاستگذاران آموزشی، روانشناسان و معلمان با آن روبهرو هستند. نتایج مطالعات نشان میدهد تقویت و بهرسمیتشناختن زبان و فرهنگ اول کودک، توانمندسازی معلمان در حوزه دوزبانگی و روشهای فعال آموزشی، استفاده از مواد آموزشی متناسب با زمینه زبانی–فرهنگی کودکان و تقویت تعامل میان خانواده و مدرسه میتواند به شکل چشمگیری آموزش زبان فارسی را تسهیل کند. این مقاله با رویکردی تحلیلی_مروری، ضمن بررسی چالشهای موجود، راهکارهای مبتنی بر شواهد را برای بهبود آموزش فارسی به کودکان دوزبانه ارائه میکند. واژههاي كليدي: دوزبانگی، آموزش زبان فارسی، کودکان دوزبانه، راهبرد های آموزشی
استناد به این مقاله
رفرنس به مقاله کامل منتشرشده در مجموعه مقالات کنفرانس اشاره دارد، نه فقط چکیده نمایشدادهشده در این صفحه.