رابطه بازنمایی هویت جنسیتی در شعر زنان ایران (۱۳۵۷ تا امروز) با گفتمانهای مسلط سیاسی
اطلاعات این مقاله توسط دبیرخانه ثبت شده است و نویسندگان میتوانند اصلاحات احتمالی را به دبیرخانه اعلام کنند.
این مقاله بهصورت کامل در مجموعه مقالات کنفرانس پذیرفته و منتشر شده است. در این صفحه فقط چکیده و اطلاعات کتابشناختی آن ارائه میشود.
چکیده فارسی
هدف از این مقاله بررسی چگونگی بازنمایی هویت جنسیتی در شعر زنان ایران در بازه زمانی ۱۳۵۷ تا امروز و تحلیل نسبت آن با گفتمانهای مسلط سیاسی هر دوره است. پرسش اصلی آن است که آیا این بازنمایی متأثر از گفتمانهای سیاسی است یا در برابر آن مقاومت میکند. روش پژوهش کیفی و مبتنی بر تحلیل گفتمان انتقادی (فرکلاف) و چهارچوب نظری زبانشناسی-جنسیتی (لاکاف، باتلر) است. یافتهها نشان میدهد که شعر زنان از گفتمان انقلابی اولیه تا گفتمان اصولگرایی و مهاجرت، مسیری تحولی را از همراستایی نسبی به سوی عاملیتیابی و بازتعریف هویت جنسیتی طی کرده است. نتیجه آنکه رابطه این دو از نوع دیالکتیکی است و شعر زنان ایرانی توانسته به تدریج «خانه زبانی» مستقل از گفتمان مردسالار مسلط خلق کند. واژههاي كليدي: هویت جنسیتی، شعر زنان ایران، گفتمان سیاسی، تحلیل گفتمان انتقادی، بازنمایی. (B Nazanin 11pt)
استناد به این مقاله
رفرنس به مقاله کامل منتشرشده در مجموعه مقالات کنفرانس اشاره دارد، نه فقط چکیده نمایشدادهشده در این صفحه.